Τρίτη 7 Απριλίου 2009

Η ΕΥΡΩΠΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

H EΥΡΩΠΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Οι προσεχείς Ευρωεκλογές ενέχουν μια ιδιαίτερη κρισιμότητα για το μέτωπο ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές έχουμε συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης.

Να μετατρέψουμε την Ευρώπη σε παγκόσμια ηγετική δύναμη ενάντια στην κλιματική αλλαγή.

Πρέπει να αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή τώρα για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Η άμεση ανάληψη δράσης θα επιτρέψει στην Ευρώπη να ηγηθεί παγκοσμίως στην ανάπτυξη νέων, αποτελεσματικών, πράσινων τεχνολογιών και να μειώσει τον κίνδυνο μιας μελλοντικής απώλειας της ευημερίας λόγω της κλιματικής αλλαγής. Η απραξία θα θέσει σε κίνδυνο τη ζωή πάνω στη γη. Η Ευρώπη, πρέπει επομένως, να σταματήσει την εξάρτηση της από το πετρέλαιο και τον άνθρακα και να πρωτοστατήσει στην επίτευξη μιας παγκόσμιας κλιματικής συμφωνίας για την μετά το 2012 εποχή σε συνέχεια της Συνθήκης του Κιότο.

Για μια επιτυχή κατάληψη των διεθνών διαπραγματεύσεων για μια παγκόσμια κλιματική συμφωνία:

Η Ε.E. πρέπει να ηγηθεί των διεθνών διαπραγματεύσεων στη Σύνοδο Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών στο τέλος του 2009 για να επιτευχθεί συμφωνία για μείωση των εκπομπών στο 30% παγκοσμίως μέχρι το 2020. Είναι κοινός στόχος να διασφαλιστεί ότι όλες οι αναπτυγμένες και αναδυόμενες οικονομίες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ινδίας, θα δεσμευθούν σε αυτό. Έχουμε δεσμευθεί σε μια παγκόσμια προσέγγιση, βασισμένη στην αλληλεγγύη, με τις αναπτυγμένες χώρες να πρωτοστατούν.

Προτείνουμε να αυξηθεί η στήριξη της Ε.Ε. προς τις αναπτυσσόμενες χώρες, τόσο για την καταπολέμηση, όσο και για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Η Ε.Ε. πρέπει να εξασφαλίσει μαζικές μεταφορές τεχνολογίας για να διασφαλίσει ότι αυτές οι χώρες μπορούν να καταπολεμήσουν τη φτώχεια και να αναπτυχθούν οικονομικά, χωρίς να επιδεινώνουν το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Επίσης, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι ευρωπαϊκές πολιτικές δεν θα προκαλέσουν υψηλότερες εκπομπές αερίων σε τρίτες χώρες, λαμβάνοντας μέτρα για να αποφευχθεί ο κίνδυνος μετακίνησης των βιομηχανιών υψηλής έντασης ενέργειας σε άλλες περιοχές του κόσμου, όπου οι περιορισμοί για την κλιματική αλλαγή είναι λιγότερο αυστηροί.

Σε συνέχεια των πρωτοβουλιών που πήραν οι ευρωπαϊκές σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, η Ε.Ε. θα πρέπει να ηγηθεί της θέσπισης ενός παγκόσμιου ενεργειακού και αναπτυξιακού φόρουμ, φέρνοντας όλα τα κράτη του κόσμου μαζί, προκειμένου να καθορίζουν το μακροπρόθεσμο όραμα τους για την ενέργεια και την βιώσιμη ανάπτυξη του πλανήτη.

Ταυτόχρονα προτείνουμε την εισαγωγή μιας συνολικής ευρωπαϊκής οδηγίας για το κλίμα, που θα εξασφαλίζει ότι οι στόχοι και οι δράσεις σε όλους εκείνους τους τομείς που δεν καλύπτονται ήδη από την ισχύουσα νομοθεσία – ενέργεια, γεωργία, τρόφιμα, κατασκευές και μεταφορές – συνδυάζονται έτσι, ώστε να μπορέσει η Ένωση να επιτύχει τους στόχους της. Όλες οι άλλες νομοθεσίες για το κλίμα θα πρέπει να προσαρμοστούν, ώστε να ικανοποιούν το στόχο της μείωσης των εκπομπών στο 30%. Απαιτείται ανάληψη δράσης σε κάθε τομέα, αν θέλουμε να έχουμε αποτελεσματική μείωση των εκπομπών.

Προτείνουμε να αναπτυχθεί μια Κοινή Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Πολιτική, η οποία θα στηρίζεται στη βιωσιμότητα, την ενεργειακή ασφάλεια και ανεξαρτησία, την ποικιλομορφία των πηγών ενέργειας και την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών σε περίπτωση ενεργειακής κρίσης. Η Ε.Ε. θα πρέπει, για παράδειγμα, να αυξήσει τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες και να ηγηθεί της κατασκευής ενός Δικτύου μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας Υψηλής Τάσης για τη μεταφορά της παράκτιας αιολικής ενέργειας από την Βορειοδυτική Ευρώπη και της ηλιακής ενέργειας από την Νότια Ευρώπη και Βόρεια Αφρική.

Η στήριξη του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου είναι στήριξη του αγώνα ενάντια στις κλιματικές αλλαγές.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Στη πορεία προς τις Ευρωεκλογές οφείλουμε να καθορίσουμε το δικό μας προοδευτικό όραμα για την Ευρώπη. Ποια Ευρώπη θέλουμε; Τι είδους κοινωνία οραματιζόμαστε;

Εμείς σαν Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές συντασσόμαστε, με τα υπόλοιπα Σοσιαλιστικά Κόμματα των χωρών μελών για μια Ευρώπη δίπλα και μαζί με τους πολίτες.

Για μας δύο είναι οι δρόμοι που οριοθετούν την πορεία προς το μέλλον για την πραγμάτωση του οράματος της Ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Ο ένας είναι ο δρόμος της συντήρησης, της ανάλγητης, ασύδοτης και άπληστης οικονομίας της αγοράς.

Αυτός ο δρόμος έχει δοκιμαστεί. Αυτός ο δρόμος οδήγησε και οδηγεί σε οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα. Σε περισσότερη φτώχεια, σε ανεργία, σε κοινωνικό αποκλεισμό, σε κατασπατάληση του περιβάλλοντος. Αυτός ο δρόμος είναι αδιέξοδος τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο άλλος δρόμος είναι αυτός της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Που θα μπορεί να δώσει πειστικές απαντήσεις στα αγωνιώδη ερωτήματα των ανθρώπων και θα κάμει τη διαφορά στη ζωή τους. Συνεισφέροντας σε πιο ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, στη δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας, σε κοινωνική δικαιοσύνη και σε καθαρό και υγιεινό περιβάλλον.

Αυτό θα πρέπει να είναι το μήνυμα στον απλό άνθρωπο, στον απλό Ευρωπαίο πολίτη. Ότι οι ανησυχίες του γίνονται κατανοητές.

Η ολοένα αυξανόμενη παγκοσμιοποίηση και η παγκόσμια οικονομική κρίση των τελευταίων μηνών έχει εμπεδώσει ένα συνεχώς διευρυνόμενο αίσθημα ανασφάλειας ανάμεσα σε λαούς και σε πολίτες. Για το αν θα κρατήσουν τις εργασίες τους. Για το αν θα βρουν καινούρια δουλειά, αν βρεθούν άνεργοι. Για το αν η μετανάστευση βρίσκεται κάτω από έλεγχο. Για το αν υπάρχουν μηχανισμοί και μέτρα ανακοπής της άπληστης και καταστροφικής εκμετάλλευσης του περιβάλλοντος.

Αυτή είναι η πραγματική ημερήσια διάταξη της πολιτικής συζήτησης που πρέπει να ανοίξει στην Ευρώπη και κάθε χώρα μέλος και όχι οι επί μέρους νομικές παράμετροι της νέας Μεταρρυθμιστικής Συνθήκης. Η Συνθήκη δεν είναι το πρόβλημα παρά το γεγονός ότι έχει αδυναμίες και παραλείψεις. Μια Συνθήκη ωστόσο πολύ καλύτερη από αυτή της Νίκαιας που θα εξακολουθήσει να ισχύει αν δεν υπάρξει επικύρωση της νέας.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι η αγωνία για το παρόν και το μέλλον κάθε εθνικής κοινωνίας και των μελών της και της υπερεθνικής ευρωπαϊκής κοινωνίας.

Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να δικαιολογεί την υπόσταση της μόνο στη βάση επιχειρηματολογίας για τη διαφύλαξη της ειρήνης και της αποφυγής των πολέμων. Πρόκειται ασφαλώς για μέγα και ιστορικό επίτευγμα. Για ένα θαύμα της ιστορίας όπως προσφυώς έχει χαρακτηριστεί. Ότι σε μια ήπειρο καθημαγμένη τον προηγούμενο αιώνα από δύο πολυαίμακτους παγκόσμιους πολέμους, με δεκάδες εκατομμύρια θύματα, συντελείται αυτός ο μεγάλος άθλος της πολιτικής ενοποίησης. Όμως αυτό δεν είναι αρκετό. Οι νεότερες γενιές θεωρούν ότι αυτά είναι δεδομένα, τουλάχιστον στη μέγιστη πλειοψηφία των χωρών-μελών, αφού σε εμάς εδώ ο εφιάλτης της τουρκικής κατοχής συνεχίζεται. Απαιτούν περισσότερα που να συναντούν και να απαντούν στις αγωνίες και τις ανησυχίες τους. Σε αυτά που θεωρούν κύρια, τα πρωταρχικά τους προβλήματα.

Γι’ αυτό απαιτείται η διασφάλιση τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο ότι θα δοθούν πειστικές απαντήσεις στα πραγματικά προβλήματα των απλών ανθρώπων έτσι που:

Η παγκοσμιοποίηση να μετατρέπεται από απειλή σε ευκαιρία

Να δημιουργούνται θέσεις εργασίας

Να αναπτύσσονται αποτελεσματικές μορφές κοινωνικής ασφάλισης

Να υπάρχει αποτελεσματική διαχείριση της μετανάστευσης

Αυτή είναι η πρόταση και ο δρόμος που προτείνουμε εμείς σαν ΕΔΕΚ και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κίνημα. Αυτές είναι οι προτεραιότητες για το μέλλον της Ευρώπης. Αυτή είναι η δική μας προοδευτική πρόταση για να αντιμετωπιστεί η σημερινή κρίση στην Ε.Ε.


Ανάπτυξη και εργασία για όλους
Κοινωνική Ευρώπη για άνδρες και γυναίκες
Υγιές περιβάλλον για το σήμερα και το αύριο
Αλληλεγγύη στη διευρυμένη Ευρώπη

Γι’ αυτή την Ευρώπη θα αγωνιστούμε με συνέπεια.