ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Στη πορεία προς τις Ευρωεκλογές οφείλουμε να καθορίσουμε το δικό μας προοδευτικό όραμα για την Ευρώπη. Ποια Ευρώπη θέλουμε; Τι είδους κοινωνία οραματιζόμαστε;

Εμείς σαν Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές συντασσόμαστε, με τα υπόλοιπα Σοσιαλιστικά Κόμματα των χωρών μελών για μια Ευρώπη δίπλα και μαζί με τους πολίτες.

Για μας δύο είναι οι δρόμοι που οριοθετούν την πορεία προς το μέλλον για την πραγμάτωση του οράματος της Ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Ο ένας είναι ο δρόμος της συντήρησης, της ανάλγητης, ασύδοτης και άπληστης οικονομίας της αγοράς.

Αυτός ο δρόμος έχει δοκιμαστεί. Αυτός ο δρόμος οδήγησε και οδηγεί σε οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα. Σε περισσότερη φτώχεια, σε ανεργία, σε κοινωνικό αποκλεισμό, σε κατασπατάληση του περιβάλλοντος. Αυτός ο δρόμος είναι αδιέξοδος τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο άλλος δρόμος είναι αυτός της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Που θα μπορεί να δώσει πειστικές απαντήσεις στα αγωνιώδη ερωτήματα των ανθρώπων και θα κάμει τη διαφορά στη ζωή τους. Συνεισφέροντας σε πιο ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, στη δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας, σε κοινωνική δικαιοσύνη και σε καθαρό και υγιεινό περιβάλλον.

Αυτό θα πρέπει να είναι το μήνυμα στον απλό άνθρωπο, στον απλό Ευρωπαίο πολίτη. Ότι οι ανησυχίες του γίνονται κατανοητές.

Η ολοένα αυξανόμενη παγκοσμιοποίηση και η παγκόσμια οικονομική κρίση των τελευταίων μηνών έχει εμπεδώσει ένα συνεχώς διευρυνόμενο αίσθημα ανασφάλειας ανάμεσα σε λαούς και σε πολίτες. Για το αν θα κρατήσουν τις εργασίες τους. Για το αν θα βρουν καινούρια δουλειά, αν βρεθούν άνεργοι. Για το αν η μετανάστευση βρίσκεται κάτω από έλεγχο. Για το αν υπάρχουν μηχανισμοί και μέτρα ανακοπής της άπληστης και καταστροφικής εκμετάλλευσης του περιβάλλοντος.

Αυτή είναι η πραγματική ημερήσια διάταξη της πολιτικής συζήτησης που πρέπει να ανοίξει στην Ευρώπη και κάθε χώρα μέλος και όχι οι επί μέρους νομικές παράμετροι της νέας Μεταρρυθμιστικής Συνθήκης. Η Συνθήκη δεν είναι το πρόβλημα παρά το γεγονός ότι έχει αδυναμίες και παραλείψεις. Μια Συνθήκη ωστόσο πολύ καλύτερη από αυτή της Νίκαιας που θα εξακολουθήσει να ισχύει αν δεν υπάρξει επικύρωση της νέας.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι η αγωνία για το παρόν και το μέλλον κάθε εθνικής κοινωνίας και των μελών της και της υπερεθνικής ευρωπαϊκής κοινωνίας.

Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να δικαιολογεί την υπόσταση της μόνο στη βάση επιχειρηματολογίας για τη διαφύλαξη της ειρήνης και της αποφυγής των πολέμων. Πρόκειται ασφαλώς για μέγα και ιστορικό επίτευγμα. Για ένα θαύμα της ιστορίας όπως προσφυώς έχει χαρακτηριστεί. Ότι σε μια ήπειρο καθημαγμένη τον προηγούμενο αιώνα από δύο πολυαίμακτους παγκόσμιους πολέμους, με δεκάδες εκατομμύρια θύματα, συντελείται αυτός ο μεγάλος άθλος της πολιτικής ενοποίησης. Όμως αυτό δεν είναι αρκετό. Οι νεότερες γενιές θεωρούν ότι αυτά είναι δεδομένα, τουλάχιστον στη μέγιστη πλειοψηφία των χωρών-μελών, αφού σε εμάς εδώ ο εφιάλτης της τουρκικής κατοχής συνεχίζεται. Απαιτούν περισσότερα που να συναντούν και να απαντούν στις αγωνίες και τις ανησυχίες τους. Σε αυτά που θεωρούν κύρια, τα πρωταρχικά τους προβλήματα.

Γι’ αυτό απαιτείται η διασφάλιση τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο ότι θα δοθούν πειστικές απαντήσεις στα πραγματικά προβλήματα των απλών ανθρώπων έτσι που:

Η παγκοσμιοποίηση να μετατρέπεται από απειλή σε ευκαιρία

Να δημιουργούνται θέσεις εργασίας

Να αναπτύσσονται αποτελεσματικές μορφές κοινωνικής ασφάλισης

Να υπάρχει αποτελεσματική διαχείριση της μετανάστευσης

Αυτή είναι η πρόταση και ο δρόμος που προτείνουμε εμείς σαν ΕΔΕΚ και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κίνημα. Αυτές είναι οι προτεραιότητες για το μέλλον της Ευρώπης. Αυτή είναι η δική μας προοδευτική πρόταση για να αντιμετωπιστεί η σημερινή κρίση στην Ε.Ε.


Ανάπτυξη και εργασία για όλους
Κοινωνική Ευρώπη για άνδρες και γυναίκες
Υγιές περιβάλλον για το σήμερα και το αύριο
Αλληλεγγύη στη διευρυμένη Ευρώπη

Γι’ αυτή την Ευρώπη θα αγωνιστούμε με συνέπεια.